سکوت نشانه ترس و ضعف نیست. بلکه فریاد مظلومیت است.با توجه به پیام نوروزی مقام معظم رهبری که با درایت، تیز بینی و هوشیاری کامل در جهت خنثی نمودن توطئه های دشمن و اعتماد به نفس ملت ایران و برای پیشبرد اهداف عالیه انقلاب، امسال را سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی نامگذاری کردند ما نیز لازم است مانند همه مسئولین، همه مردم و همه اقشار در جهت تحقق این فرمان و این بیان پیامبرگونه گام هایی برداریم و در جهت تحقق آن ما هم سهمی در این کشور داشته باشیم. قطعا در جهت تولید ملی همه ما می توانیم سهمی داشته باشیم. این بار بر دوش همه گروه ها، همه اقشار و به ویژه مسئولان در قوای مختلف سنگین تر خواهد بود که در جهت جذب سرمایه ایرانی و کار ایرانی و حمایت از تولیدات داخلی بتواند این فرهنگ را بیش از گذشته در جامعه خودمان جا بیندازیم و مردم همانطور که در همه مسائل پیشقراول بوده اند باز هم در جلوی این نهضت واین صف حضور داشته باشیم.اما در ارتباط با جلسه امشب سعی می کنم راجع به چند موضوع نکاتی را بیان کنم. نکته ای در ارتباط با تفکر بزرگی به نام وحدت ملی و سازندگی. این تفکر در چه زمانی در این شهر خودش را نشان داد؟ در زمانی که اندیمشک در ادارات خودش از فرزندان خودش کسی را نداشت. در زمانی که در عرصه ملی و استانی از خود مدیرنداشت. در زمانی که اندیمشک مظلوم و غریب با یکهزار شهید اما گمنام در تاریخ انقلاب و در تاریخ دفاع مقدس بود. زمانی که مخالفان این شهر بر سر آن می زدند و راه توسعه و پیشرفت را بر این شهر بسته بودند. بودجه ها و پروژه ها بین دیگران توزیع می شد اما اندیمشک کم نصیب یا بی نصیب بود. در فضای بسیار تند سیاسی جریانی و فکری با بازوی توانمند مردم شهرستان به نام وحدت ملی و سازندگی ظهورکرد. این ظهور پیامی برای آیندگان داشت که شاید امروز بعضی از جوانان ما از آن کمتر اطلاع داشته باشند. در عرصه مدیریت، دیگران همه کاره این شهر بودند. در بودجه ها مظلومیت بر این شهر حاکم شده بود. پروژه ها، کلنگ ها و قیچی ها متعلق به دیگران بود. در منصب های ملی و استانی، اندیمشک جایگاهی نداشت. در مجلس ندای مظلومیت و فریاد سربلندی اندیمشک هیچ گاه شنیده نمی شد. اگر به آن دوران برگردیم، خواهیم دید در مظلومیت و تنهایی اما با اقتدار و سربلندی و سرافرازی، وحدت و سازندگی در این شهر کارش را شروع کرد. از همان روز اول موانعی هم داشت. طراحی هایی از بیرون و سنگ اندازی هایی از داخل صورت می گرفت. برای اینکه می دانستند اگر چرخ وحدت و سازندگی در این شهر به حرکت درآید خیلی ها چشم طمعشان به این شهر و مسئولیت ها و بودجه ها و اعتبارات آن باید بسته شود. در دورانی این فکر جریان پیدا کرد که شاید خیلی ها امید به پیشرفت و توسعه در برخی نقاط نداشتند. ما از همان زمان به اتکای خدای بزرگ توسل به اهل بیت (ع) و با همت مردم عزیز این شهرستان کارمان را شروع کردیم. امروز جای جای شهر، شهرستان ، روستا و شهرک، کوچه و خیابان شهادت می دهد اگر تا سال های آینده نیز کلنگی به زمین زده شود حاصل تلاشی است که فکر وحدت ملی و سازندگی با خدمتگزاری حسنوند برای گرفتن مجوز و مصوبه و بودجه انجام داد. اگر در سال های آینده افتتاح از پروژه ای به انجام رسد افتخار آن متعلق به فکر وحدت ملی و سازندگی است. من در همین ایام بعد از انتخابات، در ۲۸ اسفند یعنی یک روز قبل از تعطیل شدن ادارات و وزارتخانه ها در وزارت نیرو بودم. پیگیر افتتاح ایستگاه ها و پست های برق که سال های سال برای آن زحمت کشیدیم. پیگیر کلنگ زدن دو نیروگاه سیکل ترکیبی برای ایجاد حداقل هزار شغل برای مردم این شهر. که مسئولان بدانند… اگر رای نیاورده است اما تا ۶ خرداد خدمتگزار و پیگیر در صحنه حاضر است. بعد از آن هم در صحنه است. در روز ۳ فروردین ۹۱ پیگیر پروژه بزرگ فولاد شهر بوده ام. در قبل از تعطیلی، وزیر محترم صنایع معدن و تجارت را در ریاست جمهوری بعد از انتخابات دیدم. ایشان فرمود قولی که به شما داده ام در ارتباط با مصوبه و مجوز خوراک فولاد شهرستان، مطمئن باش به جای خود باقی است. در همین تاریخ پیگیر بودم که در چند روز آینده در وزارتخانه و در ریاست جمهوری پیگیر پروژه بزرگ فولاد شهر برای ایجاد ۲۰۰۰ شغل برای این شهر باشیم. چون قبلا مجوز، بودجه ، اعتبار و تسهیلات بانکی آن در صندوق توسعه مصوب شده است. قبلا زمین آن در شهر صنعتی واگذار شده است. قبلا مجوز برق، آب، گاز، مخابرات، جاده و زیست محیطی آن گرفته شده است. تا دوهزار شغل برای کسانی باشد که در این شهر در حال زندگی هستند. در کنار آن پیگیر پروژه فاضلاب شهر برای تکمیل شدن، پروژه آبرسانی برای ادامه و تکمیل شدن، پیگیر کلنگ زنی پروژه پل و زیرگذر سه طبقه کوی جمهوری اسلامی بوده ام. پیگیر پل زیرگذر در سه راهی سد دز و بسیاری از پروژه های دیگر بوده ام. چون ما با خدای خودمان و مردم عهد بستیم تا جان در بدن داریم تا ندا و صدایی از گلوی ما بیرون می آید این صدا چهار الف را همیشه برآورد و بر آنها بنازد و افتخار کند. الف اسلام و انقلاب و ایران و الف پر افتخار اندیمشک که همه چیز خود را در این چند سال خالصانه برای برای این سه الف گذاشته ایم. به هیچ وجه خودمان را یک رقیب بازمانده از انتخابات نمی دانیم. خودمان را پیروز صحنه خدمتگزاری، صحنه رعایت قانون، صحنه رعایت امنیت و آرامش، انسانیت ، اخلاق، جوانمردی، فتوت و مردانگی می دانیم. خودمان را در این صحنه ها همیشه موفق و برنده می دانیم. اما در بحث انتخابات، در نطق بعد از انتخابات در مجلس شنیدید یک کلمه صحبتی نکردیم که خدای ناکرده بدخواهان، مخالفان و دشمنان این ملت و انقلاب سوءاستفاده ای بکنند. از نظر ما صفحه انتخابات بسته شد و ما اینجا اعلام می کنیم دوازده سال تمام ، تهمت، تخریب، شانتاژ، شبنامه و هزاران ترفند برای کارشکنی صورت گرفت اما ما حتی انتقاد هم نخواهیم کرد. ما آماده ایم تمام تجارب دوازده ساله، پیگیری پروژه ها، مکاتبات، ارتباطات خودمان را در اختیار نماینده آینده این شهر بگذاریم. برای اینکه این شهر به پیش برود وحدت داشته باشد سازندگی آن استمرار داشته باشد. اعلام می کنم خودم و دوستانی که در این مسیر بودند اگر تمایلی از طرف نماینده آینده این شهر وجود داشت صادقانه تمام امکانات و فکر و برنامه ها اسناد و مدارک ارتباطات خود را در اختیار آنها می گذاریم. چون ما عاشق شهر و مردممان و سرافرازی و سربلندی اندیمشک و نام زیبای آن هستیم. در ارتباط با موارد دیگر، ما وقتی بحث وحدت ملی و سازندگی را مطرح کردیم یک فکر را نهادینه کردیم در شهرستانی که دیگران آن را زیر سوال می بردند. با القاب و الفاظ و ناجوانمردانه تهمت زدن ها. در این شرایط همه طوایف بزرگ این شهر همه گروه ها و اقشار و نظرات سیاسی را کنار هم برای سازندگی با بیرق وحدت قرار دادیم. خوشحالیم بعد از اینکه حسنوند رای نیاورده است.دوستان او و مردم این شهر بدون واهمه باز هم در کنار هم جمع می شوند. ما در این ایام علاوه بر پیگیری پروژه ها، دنبال افتتاح پروژه هم بودیم. با بعضی از مسئولان جلسه گرفته ام. افتتاح مدارسی که تمام شده است هدیه به مردم، شبکه بهداشت و درمان، راه و ترابری، دارالقران، پروژه های فرهنگی، مذهبی و هر آنچه داریم به این مردم تقدیم کنیم. نهضتی که شروع شد در این شهر در آن توقفی نیست. حتی اگر بنده هیچ مسئولیت سیاسی و اجرایی نداشته باشم. مسائلی که در این ۱۲ سال پیگیری کردم با لطف خدا و عنایت اهل بیت (ع) و با حمایت شما مردم بوده است. چون ما نماینده نیستیم اما تجارب، ارتباطات و عشق به مردم و شهرمان که هست. ما به دنبال این هستیم که هر روز یک پروژه در این شهر یا به افتتاح برسد یا به کلنگ زنی و شغلی در این شهر و به لطف خدا جوانان ما آینده خوبی داشته باشند. اما عرض دوم من، ما بحث انتخابات در این شهر را از همان روز سیزدهم اسفند تمام شده تلقی کردیم. حسنوند دقبل از انتخابات وعده داد، ما باید فرهنگ و اخلاق سیاسی و انتخاباتی را در این شهر نشان بدهیم که شاید بعضی ها هیچ گاه آن را رعایت نکردند. در روز سیزدهم اسفند اطلاعیه تشکر از حضور مردم را اعلام و پخش کردم. ۱۰ روز بعد در مجلس شورای اسلامی نطقی داشتم که دیدید که نطق ما دفاع از انقلاب، تبریک به رهبری، تشکر از ملت برای حضور در انتخابات و فکر و راه و اندیشه وحدت ملی و سازندگی را از تریبون مجلس شورای اسلامی بین المللی کردیم و به یادگار گذاشتیم که بدانند این فکر همانگونه که گفتیم راهش خاموش شدنی نیست. اگر می خواستیم به بعضی از مسائل بپردازم تریبونی بهتر از مجلس نبود که از رادیو پخش مستقیم می شود. در داخل و خارج از کشور شنیده می شود. ولی ما فرزند انقلابیم، هر جا باشیم سربازی کوچک برای نظام و انقلاب و رهبر معظم و خدمتگزاری برای مردم هستیم. ما باید انقلابمان و رهبرمان و مردممان را از خودمان بالاتر و برتر بدانیم. حتی اگر حقی هم انسان داشته باشد و فکر می کند این حق تضییع شده است باید از آن بگذرد و به خدای خویش واگذار کند. اما راجع به بعضی از اتفاقات ما بحث داریم. عرض ما اینجاست. وزیر محترم اطلاعات و بعضی مسئولان دیگر در تریبون ها، تلویزیون، رادیو، سایت ها و نشریات اعلام کردند که قرار است بعضی از اتفاقات امنیتی طراحی شده از طرف دشمنان در بعضی از شهرها به وقوع بپیوندد. شورای امنیت کشور اندیمشک را جزو شهرهای قرمز اعلام کرد و ما اعلام کردیم اندیمشک هیچ گاه قرمز نیست. همیشه برای انقلاب اندیمشک سفید است. کسانی که با گزارش های دروغین رفتند چهره این شهر را بد کردند. دیدید و شنیدید که در این شهر اتفاقی نیفتاد. مسئولان اعلام کردند گروه هایی از بیرون طراحی کردند. ما اعلام می کنیم از طرف هیچ کاندیدایی، ستادهایشان و طرفدارانشان در این شهر اتفاقی نیفتاد. اما به مسئولان ذی ربط، رئیس شورای تامین اندیمشک که در اتاقش در روز انتخابات نشسته بود و بقیه مسئولان عرض می کنم در این شهر اتفاقاتی افتاد و به بالا هم منعکس نشد. بعضی از افراد و دستگاه ها همان روش چند ساله که هر حرفی را وارونه علیه حسنوند به دستگاه های بالاتر منتقل می کردند و در ارتباط با بعضی از افراد در این شهر، خطاها، تخلفات و اشکالاتشان را نه تنها نمی گفتند بلکه برعکس برای آنها خوب می نوشتند. در این موارد هم به تهران و به اهواز یک خط هم منتقل نکردند. این شاگرد اول های کلاس پرونده سازی ، شاگرد ممتازهای تخریب و گزارش نویسی اینجا ساکت بودند. چون گفتند اگر بگوییم این اتفاقات افتاد برای خودمان آبرو نمی ماند. بگوییم در این شهر چنین مسائلی پیش آمده می گویند پس شما چه کاره بودید؟ چرا پیشگیری و پیش بینی نکردید؟ حالا اتفاق افتاد چرا برخورد نکردید؟ بعد از انتخابات چرا پیگیر نیستید؟ در این شهر روز و شب وفات حضرت معصومه (س) مراسم شادی و پایکوبی، به آتش کشیدن پرچم ابوالفضل (ع) و چادر از سر کشیدن زن مسلمان انجام نشد؟ در روز انتخابات بعضی افراد غیر مسئول کیف بعضی از دختران متدین را بازرسی کردند. در روز انتخابات به محل سکونت خانواده نمینده این شهر تیراندازی و حمله شد. به دفتر نماینده این شهر چندین اراذل و اوباش حمله کردند. معاون انتظامی استاندار، جانشین نیروی انتظامی استان ، قائم مقام اداره کل اطلاعات استان، جانشین فرمانده سپاه استان دیدند در روز انتخابات و شب قبل از انتخابات به ثبت احوال حمله کردند. که حسنوند شناسنامه چاپ می کند. در زمان حمله به دفتر من، فرمانده حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی حضور داشت. همزمان فرمانده نیروی انتظامی شهرستان، رئیس دادگستری شهرستان، رئیس اداره اطلاعات شهرستان و فرمانده سپاه شهرستان در دفتر ما بودند و دیدند. با افرادی مست آیا جرات مقابله نداشتیم؟ نمی توانستیم آنها را سرجایشان بنشانیم؟ قبل و شب انتخابات فرمانده نیروی انتظامی شهرستان به من زنگ زد و گفت ماشین یکی از طرفداران شما را در کشتارگاه آتش زده اند. به منزل چند نفر کوکتل مولوتف انداختند. به منزل دو نفر تیراندازی شد. در روز انتخابات رعب و وحشت در این شهر ایجاد کردند. پیرزن شصت ساله ای را در شعبه رای گیری کتک زدند! اینها از طرف هیچ ستاد و طرفدار و کاندیدایی نبود. مسئولان امنیتی و انتظامی، شورای عالی امنیت ملی، شورای امنیت کشور بررسی بفرمایید. اینها از تاریخ و ذهن مردم این شهر حذف و محو نخواهد شد. اگر قرار است بین رفتن به مجلس و امنیت و آرامش مردم و لبیک به رهبری و حضور بی شمار مردم چیزی را انتخاب بکنیم حتما حضور و امنیت را انتخاب می کنیم. نه رفتن به مجلس را. خدا را شاکرم که بر این عهد صادقانه ماندیم و ثابت کردیم وفادار به اندیمشک و مردم آن و امنیتش هستیم. این سکوت، پیام دارد و این پیام از فریاد بسیار بلندتر است. من در اینجا اعلام می کنم هر کس از حسنوند به جز این منزل پدری و چند قطعه زمینی که در این شهر دارم در هر جای کره خاکی از خودم و خانواده ام کسی چیزی سراغ داشت به آدم یا به بهزیستی در هر جای دیگر واگذار کنیم! تا آنها هم به نوایی برسند. ما در این چند سال با خدا عهد بستیم. هر کس یک کار اقتصادی از حسنوند سراغ دارد اعلام کند به دولت، اطلاعات، دستگاه های قضایی تا مردم بدانند. آن ۳۰ هزار رای پاسخی بود به خیلی از مسائل. خوشحالیم شهرمان در بین شهرهای استان بالاترین رقم حضور را با حدود ۹۸ درصد داشت و این را به فال نیک می گیریم و این به معنی این است که مردم به سرنوشت خودشان حساس هستند. انتخابات را تکریم می کنند. ما هم همانطور که عرض کردیم انتخابات را یک فصل تمام شده تلقی می کنیم و امیدواریم که همه ما با وحدت ملی و سازندگی به پیشرفت شهرمان کمک کنیم. آماده همکاری با مسئولان آینده هم هستیم. اگر اتفاقی هم برای ما افتاد آن را با خدا معامله کردیم. سکوت نشانه ترس و ضعف نیست. بلکه فریاد مظلومیت است. بعضی ها گفتند حسنوند برد و خورد. امیدوارم به پرونده تخلفات شهرداری اندیمشک که در آینده رسیدگی خواهد شد معلوم بشود متخلف، رابط رشوه، پسر کدام زمین خوار و دلال است. بنابر این شد بعد از انتخابات پیگیری شود. معلوم بشود آن کیسه های مال حرام مال چه کسی بود. همان کسانی که از حالا برای انتخابات شوراها برنامه ریزی کرده اند. اگر حسنوند بود، برادر و دوستش بود و یا هر کس دیگری بود به مردم گفته شود. بدانند جمهوری اسلامی سر جایش است، رهبر معظم و دستگاه قضایی مثل یک شیر مقتدر بر سر اصول و ارزش ها ایستاده اند. و حرف آخر من. برادران و خواهران، حسنوند یک فکر است نه یک فرد. یک برنامه و اراده جمعی و وحدت بخش است. تبلور سازندگی است نه یک فرد. چون ما معتقدیم تا خدا هست امید هست. حماسه نهم دی که در این کشور اتفاق افتاد چون بیرق حسین (ع) و ابوالفضل (ع) را در روز عاشورا آتش زدند. این ملت حماسه نهم دی را آفرید و طومار کسانی که این کار را انجام دادند را پیچیدند. بیرق ابوالفضل (ع) در این شهر افتادنی نیست.